Выставка ретро-автомобилей в Минске 05.05.2012 23

Читать дальше...

Советское военное кладбище в Варшаве 01.05.2012 35


Читать дальше...

Невядомыя старонкі гісторыі Заходняй Беларусі. Напад на Стоўбцы ў 1924 г. 22.04.2012 112


У 1980 г. на савецкія экраны выйшаў другі фільм серыялу “Дзяржаўная граніца. Мірнае лета 21-га года”, які распавядаў аб барацьбе савецкіх памежнікаў супраць польскіх дыверсантаў. Аднак на самой справе у 20-я гады ХХ стагоддзя неспакойна было не толькі на савецкім, але і на польскім баку.
Будынак вакзала ў Стоўбцах
Па сутнасці ў сакавіку 1921 года паміж савецкай Расіяй і Польшчай было заключана доўгатэрміновае перамір’е. Разведупр РСЧА перайшоў да тактыктыкі “актыўнай выведкі” якая праяўлялася ў дыверсійнай дзейнасці на тэрыторыі Заходняй Беларусі з мэтай ускалыхнуць паўстанне супраць польскіх улад. Часцей за ўсё “партызаны”, падрыхтаваныя на савецкім баку, арганізоўвалі напады на прадстаўнікоў польскай улады, паліцыю, буйных землеўласнікаў. Найбольш вядомая дыверсійная акцыя адбылася ў 1924 г. у Стоўбцах. У ноч з 3 на 4 жніўня каля 100 (па іншых дадзеных 150) савецкіх дыверсантаў атачылі заходне-беларускі горад с усіх бакоў. Адразу была знішчана тэлеграфная і тэлефонная сувязь, а ўсе выхады з мястэчка ўзяты пад кантроль “партызанскімі” патрулямі.
Камендатура паліцыі ў Стоўбцах
Асноўная частка дыверсантаў, узброеных карабінамі, ручнымі гранатамі і кулямётамі, ўвайшла ў Стоўбцы і падзялілася на тры группы. Першая павінна была атакаваць будынак староства, другая павятовую камендатуру паліцыі, трэцяя – чыгуначную станцыю.
Будынак гарадской адміністрацыі ахоўваў паліцыянт Леон Пікера.
Забіты паліцыянт Станіслаў Вайдэра
Яго абстралялі, але Пікеры ўдалося схавацца ў старостве, адкуль ён і яшчэ некалькі ўзброеных людзей вялі агонь з пісталетаў па нападаючых. На вуліцы Шпітальнай была атакавана камендатура паліцыі. Будынак закідалі гранатамі, аднак увайсці ў яго “партызаны” не змаглі. Камісар паліцыі Хлудзінскі з вінтоўкі абстраляў уваход і параніў некалькіх нападаючых. Тады дыверсанты паспрабавалі абыйсці будынак камендатуры з тылу. Ім удалося захапіць аднаго з паліцыянтаў, якога адразу забілі.
Забіты паліцыянт Казімеж Кваснеўскі
Нарэшце трэцяя група “гасцей з усходу” атакавала будынак чыгуначнай станцыі. Там былі забіты паліцыянты Люцыян Ростэк і Станіслаў Вайдэра, яшчэ двое іх калег былі смяротна паранены. Затым нападаючыя знішчылі будынак “Пошты”, і захапілі там некалькі тысяч злотых і каштоўныя паперы. Пад час бою за тэлеграф было забіта яшчэ тры польскіх паліцыянты.
Аднак, галоўнай мэтай нападу на Стаўбцы быў захоп гарадской турмы. У ёй знаходзілася некалькі высокапастаўленых членаў КПЗБ і камуністычнай партыі Польшчы, якія ў рэшце рэшт, былі вызвалены.

Каля 2.20 у начы “партызаны” пакінулі Стоўбцы. Польскія ўлады выслалі пагоню. У горад былі накіраваны часткі 27-га палка ўланаў імя караля Стэфана Баторыя з Нясвіжу. Кавалерысты нагналі савецкіх дыверсантаў ужо каля дзяржаўнай граніцы. У баі было ўзята ў палон тры чалавекі: Мікалай Гарачка, Эдвард Сапінскі і Пётр Ёда. 25 жніўня 1924 г. у Навагрудку адбыўся суд над гэтымі людзьмі. Арыштаваныя прызналіся, што на тэрыторыі БССР у Мінску прайшлі 6-ці месячны спецкурс па падрыхтоўцы да партызанскай і дыверсійнай дзейнасці, а таксама падкрэслілі, што камандавалі нападам на Стоўбцы савецкія разведчыкі Ваўпшасаў і Барышкевіч. Арыштаваныя дыверсанты былі прыгавараны да растрэлу, але прэзідэнт Польшчы памілаваў Петра Ёду, які не прымаў удзел у забойствах.
Пахаванне ў Стоўбцах
Аб нападзе на Стоўбцы напісалі амаль ўсе польскія і еўрапейскія газеты. Напрыклад, у газеце “Dziennik Białostocki” падкрэслівалася, што пад час нападу было абрабавана некалькі крам. Выданне “Światowid” адзначала, што ў Стоўбцах адбылася сапраўдная масакра. У савецкіх газетах таксама падкрэслівалася, што “паўстанцы знішчылі будынак паліцыі, чыгуначную станцыю і забралі грошы з паштовай касы”.
Газета "Дзеннік Беластоцкі"
“Масакра” у заходне-беларускім мястэчку прымусіла польскія ўлады да ўзмацнення абароны сваіх граніц. На пасяджэнні камітэта Рады міністраў з удзелам прэзідэнта Польшчы Станіслава Вайцехоўскага было прынята рашэнне аб стварэнні новага фарміравання – Корпуса аховы памежжа, які спалучаў вайсковыя і паліцэйскія функцыі.
Пахаванне
6 жніўня 1924 г. у Стоўбцах пахавалі паліцыянатаў, загінуўшых пад час нападу на горад. На месцы магілы быў пастаўлены вялікі помнік. Пасля “вызваленчага паходу у Заходнюю Беларусь” магіла класавага ворага была знішчана. Зараз засталіся толькі парэшткі таго даваеннага помніка.


Катынский марш теней (Варшава, 15.04.2012) 15.04.2012 58


В это воскресенье в центре Варшавы уже в пятый раз прошло траурное шествие в память о тысячах офицеров Войска Польского, военнослужащих Корпуса пограничной охраны и сотрудников государственной полиции, расстрелянных НКВД весной 1940 года. В мероприятии приняли участие члены групп военно-исторической реконструкции со всей Польши.
Участники «Катынского марша теней» прошли от здания Музея Войска Польского, через центральные улицы Варшавы (Алеи Ерозолимске, Новы Сьвят, Краковске Пшедмесьце) на центральную Замковую Площадь и затем на Площадь Красиньского.
Организатором шествия стали Институт национальной памяти и группа исторической реконструкции «Zgrupowanie Radosław».
Во время движения колонны польских пленных, которую сопровождали реконструкторы в форме внутренних войск НКВД, читались фрагменты писем, присланных из советских лагерей, а также фамилии из катынского списка.
Для Беларуси Катынская трагедия также не чужая. Многие жители западно-белорусских воеводств ІІ Речи Посполитой стали жертвами бесчеловечной сталинской системы. И об этой трагической странице истории нашей страны нужно помнить всегда.
Фото: Бартоломей Шипровский




Студент по-европейски 14.04.2012 8


Разбирая свой архив, обнаружил любопытную статью "Студент по-европейски", опубликованную в газете "Труд-7 в Беларуси" еще в 2005 году. На обложке газеты фото "студента" соседствует с портретом Милы Йовович. Прикольно:)
Вспоминаю, с какими надеждами, получив европейский диплом, я ехал в Беларусь. Но не тут, то было. Дальнейшие события показали, что степень магистра, полученная в ЕС, в Беларуси не востребована. Человека с таким дипломом с удовольствием берут на работу в Москве, Варшаве, Вене и любом другом европейском городе. Мой собственный опыт работы в крупных московских компаниях живой тому пример. Тамошние работодатели четко понимают, что европейское или американское образование учит решать самые сложные современные проблемы и задачи.
Однако в Беларуси "европейскую корку" для начала требуют легализовать, а затем, смотрят на ее обладателя, как на "агента мирового капитализма". Для наших чиновников учеба за границей выглядит, какой-то «не настоящей». То же касается и «докторских степеней».
Так может пора отказаться от  этой «пагубной привычки» и начать признавать, а главное, ценить заграничные документы об образовании? Что плохого в том, что человек получил первоклассные знания или «остепенился» «за бугром»? По моему такими кадрами нужно дорожить, ибо они могут принести много пользы и стране и обществу.


Поэт и «императрица» 04.04.2012 6


Родовой склеп княжеского рода Забелло в Дурыничах под Бобруйском

Адам  Мицкевич был влюблен в графиню Флору Ласкарис-Забелло, жившую под Бобруйском
В № 3-2012 журнала «Новая Польша» опубликована моя статья об одной из малоизвестных страниц истории жизни Адама Мицкевича. Изучая историю знаменитого белорусско-польского княжеского рода Забелло, я совершенно случайно  наткнулся на романтический сюжет, о котором и пойдет речь в моем материале.
Читать дальше...

Они брали Берлин в мае 1945-го 01.04.2012



Сегодня уже хорошо известно, что советское руководство рассматривало возможность создания польской армии на своей территории еще в конце 1940 года. (Мельников Игорь. Тайна "иностранного легиона"). Однако дело сдвинулось с мертвой точки лишь после нападения Третьего Рейха на Советский Союз. Историки достаточно глубоко изучили историю формирования на территории СССР армии генерала Андерса. Не меньше исследований посвящено и созданию Народного Войска Польского (Ludowe Wojsko Polskie, дальше – LWP), которое участвовало в боевых действиях на восточном фронте вместе с советской армией. Впрочем, история частей LWP заслуживает внимания со стороны белорусских исследователей, прежде всего тем, что в их составе, воевало немало советских граждан и в том числе выходцев из Беларуси.
Читать дальше...

''Палітпрасвет'' пад знакам заходнерусізму 28.03.2012 1


Да апошняга часу асноўнымі пляцоўкамі, на якіх "тусаваліся" адэпты заходнерусізму ў Беларусі былі рознага роду інтэрнэт парталы імперскай накіраванасці. Аднак, з нядаўніх пор, адзін з прыхільнікаў заходнерускіх ідэй, "палітолаг" Усевалад Шымаў "асталяваўся" на старонках цэнтральнай дзяржаўнай газеты "СБ-Беларусь сёння". Яго калонкі пазіцыянуюцца, як публікацыі, у якіх "прадстаўлены аналіз самых актуальных і важных падзей як унутранай, так і знешняй палітыкі". Зрэшты, сам аўтар, асабліва не турбуючы сябе глыбінёй думак і разваг, выкарыстоўвае выдзяленае яму ў газеце месца для прасоўвання заходнерускіх, вялікадзяржаўных ідэй, для нападаў на нацыянальную беларускую гісторыю, мову, культуру і інтэлігенцыю.
Читать дальше...

Аб Беларусі, Польшчы і заходнерусізме 15.03.2012



Змест апублікаванай у шматлікіх беларускіх выданнях дакладной запіскі адной з супрацоўніц Брэсцкага аблвыканкама занепакоіла ўсіх неабыякавых беларусаў. Пазіцыі беларускай мовы і так дастаткова слабыя, а тут такое рашэнне прадстаўнікоў вертыкалі ўлады. Зрэшты, дадзеная навіна была з энтузіязмам успрынята ў лагеры прыхільнікаў заходнерускіх ідэй у Беларусі. Працэс прасоўвання беларускай культуры і мовы, які быў ініцыяваны Міністэрствам культуры Рэспублікі Беларусь, выклікаў жорсткую крытыку рознага роду "гісторыкаў" і "палітолагаў" якія групуюцца вакол сайтаў імперскай накіраванасці. Дзеянні беларускага Мінкульта заходнерусы называюць "рухам у кірунку паланізацыі беларускага грамадства" або проста "нацыяналізмам". Гэтых людзей раздражняе ўсё нацыянальнае беларускае, а галоўным знешнім ворагам яны лічаць Польшчу. Заходняя суседка Беларусі ў гэтым кантэксце бачыцца зручным аб'ектам для нападак. Адносіны на лініі Мінск-Варшава нацягнутыя і на гэтым фоне можна зарабіць нядрэнныя палітычныя дывідэнды, тым больш, што значная колькасць прыхільнікаў заходнерусізму ў Беларусі – гэта былыя дзяржчыноўнікі, якія працавалі ў сферы ідэалогіі.
Читать дальше...

Што чакаюць ад прэзідэнцкіх выбараў у Расіі адэпты заходнерусізму ў Беларусі 04.03.2012




Прэзідэнцкая выбарчая кампанія ў Расіі стала адной з галоўных палітычных навін ў Беларусі. У пэўныя моманты часу пры праглядзе беларускага тэлебачання ў мяне з'яўлялася ўражанне, што наш "еўрафэстгейт" і нават чарговая напружанасць у адносінах Мінск-ЕС – гэта другарадныя падзеі ў параўнанні з тым, што зараз адбываецца ў Расійскай Федэрацыі.

Читать дальше...
Страницы: Пред. 1 ... 4 5 6 7 8
Читать другие новости

Игорь Мельников